شهادت نابینایی که از نوادر حوزه علمیه بود

شهید «اسماعیل محبی» متولد 13شهریور1333بود که در 25 سالگی به شهادت رسید. محبی از ناحیه دو چشم نابینا بود، اما هوش و حافظه زیاد و عجیبی داشت و به همین خاطر درس خواندن در یک مدرسه عادی برای او چندان دشوار نبود. به زبان انگلیسی مسلط بود و مدرک تافلش را هم گرفت. در زمینه‌های هنری و ورزشی نیز فعالیت می‌کرد و در بازی شطرنج مهارت بالایی داشت. او در سال 1353 به‌عنوان برترین شطرنج‌باز در سطح مدارس منطقه تهران معرفی شد. پس از اتمام دوران دبیرستان در رشته حقوق دانشگاه تهران پذیرفته شد و بعد از اینکه لیسانسش را گرفت به‌عنوان طلبه شروع به تحصیل در حوزه علمیه قم کرد و اذن تبلیغ دین را از آیت‌الله قدوسی گرفت. نابینا بودنش خانه‌نشینش نکرد طوری که در کنار همه آن فعالیتهای علمی و فرهنگی و ورزشی، در دوران انقلاب به عنوان یک مبارزانقلابی در راهپیمایی‌ها و پخش اعلامیه نیز شرکت می‌کرد و در مساجد با سخنرانی‌های طوفانی روشنگری می‌کرد. اسماعیل محبی بعد از انقلاب از طریق انجمن تحقیقات اسلامی به همراه عده‌ای دیگر برای سخنرانی و تبلیغ به جبهه کردستان اعزام شد و در نهایت در30 تیر 1358در جاده بوکان بر اثر بمب‌گذاری گروهک تروریستی دمکرات به ‌شهادت رسید . مزار مطهر این شهید روشندل در کنار مزار برادر شهیدش علی اکبر محبی،  در  قطعه 24، ردیف 19، شماره 5 قرار دارد. مرجع عالیقدر،آیت‌الله مکارم شیرازی بعد از شهادت شهید اسماعیل محبی فرمود:« ما یکی از نوادر حوزه علمیه را ازدست داده‌ایم او می‌توانست در آینده انقلاب، فردی مهم و تأثیرگذار باشد».